پوشش ضد حریق یکی از راه های استاندارد و تأیید شده از سوی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی است. اجرای صحیح ضد حریق و رنگ ضد حریق در مبحث مقررات ملی ساختمان، به منظور اخذ پایان کار ساختمانی ضروری است.
به طورکلی، انواع پوشش ضد حریق به علت وجود مواد و واکنش های موجود در آن ها دارای خاصیت ضد آتش زا و مقاومت در برابر آتش هستند. در برخی موارد به علت مقاومت ورمیکولیت به حرارت بالا و عدم رسانایی گرمای این ماده باعث به تعویق افتادن زمان تخریب سازه ها می شود.
از طرف دیگر، برخی دیگر از انواع پوشش ضد حریق سازه، در اثر آتش سوزی منبسط می شوند. از طریق انبساطی که اتفاق افتاده است مانع از نفوذ گرما به اسکلت های بتنی و فلزی می شود. به طوری که این مقاومت بسته به نوع عایق بکاررفته می تواند از چند دقیقه تا چند ساعت دوام داشته باشند.
امروزه به صورت معمول از بورد گچی، پوشش های ضدحریق پاششی Spray و مصالح محافظت کننده SFRM ، پوشش های منبسط شونده، مصالح معدنی فیبر دار به عنوان پوشش ضد حریق سازه اسکلت فولادی استفاده می شود
برچسب: پوشش ضد حریق,
نویسنده: سامان گنگی